



Badanie z krwi włośniczkowej (pobranej z palca) hemoglobiny glikowanej która jest jednym ze wskaźników stężenia glukozy.Jest to frakcja hemoglobiny, która uległa glikacji (przez glukozę znajdującą się we krwi).
Badanie odzwierciedla średnie stężenie glukozy w ciągu ostatnich 2–3 miesięcy (a dokładniej, z okresu długości "życia" erytrocytów), z czego największy wpływ ma ostatnie 30 dni (około 50% wpływu na wysokość parametru). Wartość progowa zależy od metody oznaczenia stosowanej przez laboratorium, zazwyczaj za nieprawidłową uważa się HbA1c powyżej 6% (taka normę uznaje się na podstawie badania DCCT).
Wartość HbA1c przy diagnozie ma znaczenie jedynie pomocnicze, u chorych używa się jej natomiast jako wskaźnika skuteczności terapii (z zastrzeżeniem, że odzwierciedla średnią glikemię), przyjmując zwykle za oznakę dobrej kontroli glikemii HbA1c poniżej 7%, 6,5% a nawet 6,1% (co jest różne w różnych krajach – w Danii akceptowalny poziom hemoglobiny glikowanej wynosi 5,9%).
Chorzy utrzymujący niską HbA1c mają rzadziej powikłania cukrzycy. Zbyt niska wartość HbA1c sugeruje częste hipoglikemie.
Według najnowszych wytycznych cukrzycę można rozpoznać przy wartości HbA1c powyżej 6,5%.
Nie ma specjalnych wymagań co do przygotowania do badania.